| DOOD WOLK STOP NIEUW |
[Nov. 20th, 2034|12:12 pm] |
|
Volgens mijn LIVEJOURNAL datum moet ik allang DOOD zijn of met de nieuwe mensen op een WOLK zitten.
Vandaar dat ik STOP met dit volgesmeten ding vol met jaren van tekstflarden die zomaar opkomen.
Ik maak ook een NIEUW profiel aan, waar ik persoonlijke dingen op ga spugen. (en een beetje als een soort reminderdingetje moet gaan functioneren haha) Dat is handiger, want de korte stukjes zijn nu langere verhalen en niet meer geschikt voor dit stuk op internet.
DUS!!!! Vaarwel en tot snel ( ? )
Dan gaan we de kat weer op 't spek binden. |
|
|
| Ootesaaaaaanek!!!!! |
[Nov. 19th, 2033|12:34 pm] |
hahaha, ik ben naar fascinerende syndromen aan het zoeken op internet, kom ik Otesanek tegen.
http://www.shoutwire.com/viewstory/115783/Rare_Disease_Turns_Man_Into_Tree
Ik weet het ook niet hoor. Is 't nep of is het een schimmelinvasie?
Er zijn in ieder geval een hele boel ziektes enzo, maar ik zoek eigenlijk alleen de meest bizarre, fascinerende, bijzondere, unieke. Als jullie nog bijdrages hebben hoor ik dat graag.
Ow, weet trouwens niet of dit allemaal nog overkomt. Ik zie dat mijn journaal opeens dertig jaar verder zit en niet meer verschijnt in de updatedinges bij andere.
Maar goed! |
|
|
| Cornetta en het eerste ijs van het jaar |
[Nov. 12th, 2031|06:47 pm] |
Vanochtend deed ik mijn gordijnen open en zag door de oogharen een dun vliesje ijs op een plas water leven. Een klein straaltje licht wat zich tussen het wolkendek door had gewrongen viel op de bevroren oppervlakte. De reflectie op de koude plas kaatste een hint van zonlicht in mijn gezicht, waardoor ik een oog dichtkneep.
Ik deed het raam open en zag hoe mijn adem in het luchtruim rokerige sporen ontwikkelde door de guurheid van dit seizoen. De rookpluimpjes uit het mondgat wekten mijn rooklust op, ik had immers al de hele nacht niet kunnen roken door al dat vervelende slapen.
‘Dag laagje vorst, ben je net geboren?’ vroeg ik terwijl ik een halve Camel uit de asbak pakte en opstak. Ik wachtte even af en besloot na de tweede hijs voor de andere long om het nog eens te vragen.
‘Hey laagje maagdelijk ijs, ben je net geboren of ben je nog niet wakker?’
Ik kreeg nog steeds geen reactie, slapen had ik al bijna uitgesloten, omdat de warmte van de zon zelfs al in mijn eigen ogen aan het schijnen was, dus zeker de aandacht van deze waterplas al getrokken had. Als ze echt net geboren was en er vruchtwater in de plas zat kon ze misschien nog niet eens communiceren met me, omdat ze nog zo vers was en haar spraakgedeelte nog niet ontwikkeld was. Dat moest het zijn, het lag duidelijk niet aan mijn dialect.
De communicatie met de mensen loopt elke keer weer stroef in het begin van het seizoen, elementen hebben het er maar moeilijk mee, ze klagen vooral dat het te koud is, of te warm en niet zoveel kracht hebben als de maanden rondom het oude en het nieuwe jaar.
Ik heb een beetje medelijden met het vliesje vorst, wat nu als ze smelt dadelijk en het uitschreeuwt van de pijn? Ze is nog niet sterk genoeg voor een crematie.
Als de vorst dadelijk krachtiger is geworden, dan moet ze een sneeuwman worden, om nog maar een beetje op ons niveau te komen. Met een blank gezicht vol poeder.
Sneeuwmannen en vrouwen heb ik respect voor, ze staan ergens de hele dag in de koudheid buiten en als ze smelten wenen hun vele ogen zwarte kolen.
Ik kijk naar de aspunt van mijn sigaret en zie dat ik de filter van mijn Camel bijna opgerookt heb.
'Ik bewaar altijd het lekkerste voor op z’n laatst,' hoor ik opeens een stemmetje. Het klinkt ver weg en aan de moeilijk te onderscheiden toonhoogte denk ik een jonge meisjesstem te horen. De ijslaag die het water voor me bedekt barst aan alle kanten en ik denk eraan dat ik dat ook doe, de filter vind ik het lekkerste roken.
De zon kwam op, ik kon met beide ogen al beginnen om aan het licht te wennen.
‘Afscheid nemen moet niet te lang duren, we zien elkaar snel weer.’
Aan de trillingen in haar snikkende stem te horen, was ze een van de eerste van dit seizoen en vereerd om het water te doen mogen stollen. Tegelijkertijd proefde ik verdriet in haar stem, de eerste zijn bracht altijd een nadeel met zich mee, ze gaan als eerste de vorstzon tegemoet. Haar macht was nog niet groot, ze smelt nu in het daglicht van het element gevuld met vuur en barst door de natuurlijke verwering.
Ik neem de volle asbak met kamelenresten en schep haar vocht ermee op uit de ontdooide plas. Ik drink en proef ijskoud vruchtwater in de beginselen van de zon. Het schiet meteen in mijn kieswortels en via mijn tandvlees en ondertongse aderen vervoert ze zichzelf in mijn bloedbanen.
Na een paar dagen groeien ben ik zwanger van het eerste smeltwater en voordat ik het weet krijg ik een kind en noem haar Cornetta. Haar achterkant zag er romig uit en ze had gemalen nootjes in een harige mat over haar hoofd gespannen.
Na een week was ze oud genoeg voor een vader.
'Samen bouwen we een vader van sneeuw,' had ik gezegd.
Hij zag er geweldig uit, een droomvader van sneeuw afgebeeld als een rijke koning of aanwezige vorst. Cornetta werd alsmaar ouder en het einde van de winter naderde, ze verlangde naar een vader die ze niet elk seizoen weer moest herbouwen. Met een bijl hakte ze de vorst in stukken en propte deze in de diepvries, volgend jaar zou ze hem weer in elkaar kneden en net als klei weer in elkaar drukken.
Totdat hartje zomer de stroom uitviel en vader een vloeibaar plasje werd en ze huilt net zoals ik nu huil.
Droevig sluit ik mijn gordijnen en steek nog een Camel op. Ik zie dat mijn raam al die tijd al dicht is geweest en de rookpluimpjes uit mijn mond niet door het klimaat buiten ontstaan waren. De vlam van de lucifer dooft en de verwarming begint te ratelen, koude rook vult mijn long en de zon komt langzaam op terwijl het eerste ijs van het jaar smelt. |
|
|
| Hart tocht |
[Nov. 2nd, 2030|12:03 pm] |
Mammoetbotten spoelen aan. Zandstormen hebben tientallen kilometers van de Chinese Muur verwoest.
Kinderen krijgen computerogen. Een dieet wordt overbodig.
De postbode is er niet meer. Boeken zijn in code. Machines praten terug.
Ik ren door het perk van tijd en download het zaakje nog een keer.
Printers spugen 1000 x per minuut. Ziektes blijven muteren en de mobiliteit is verhoogd.
Mijn balg is lek, de stootbuffer faalt in mijn luchtveer. Je hart tocht door de kieren in haar omhulsel. De huiglel vonkt op het middenrif.
Leeg je blaas. Piercings door je adamsappel.
Ik maak vochtig contact met de buikpluis uit je navel. Het is melig en smaakt naar stoffig tapijt.
Druk je navel in, ga mee met mij naar de halfvolle melkweg er zijn hier teveel mensen. Richting zwarte, romige sterren. Ik kan hier niet leven, maar er is niets anders.
Ik verander in een echo. Een herhaling van mezelf en van jou. Je blijft wakker worden en reist van droom naar droom, steeds dichter in mij. Samen de sneeuwbloemen van de ruit likken met onze warme tongen en met het smeltvocht kussen. In bed is zij een vulkaan en haar huid is als zijde zo zacht. Ze liet er geen gras overgroeien en had stressontspannende seks met me. |
|
|
| Sweeney |
[Oct. 25th, 2023|02:39 pm] |
|
ihkjhkjhkhjkhjkhkjhjkhjkhjkh |
|
|
| RAADSEL; WAT VOOR DIER BEN IK?? |
[Jul. 16th, 2021|02:12 pm] |
Hint 1: Als je mijn ogen opeet dan zie je in het donker.
Hint 2: In het daglicht ben ik blind.
Hint 3: Ik ben getrouwd met een vleermuis.
Hint 4: Vergroeiingen worden bestreden door het gel wat gewonnen wordt uit mijn ogen.
Hint 5: In veel schilderwerken met symboliek ben ik te vinden, weggescholen tussen de hoofdonderwerpen. |
|
|
| Lotuszombies |
[Dec. 30th, 2020|12:19 pm] |
In het Noorden van Japan mummificeren priesters zichzelf. Ze volgen een paar jaar lang een speciaal dieet wat bestaat uit o.a. noten, zaden, de wortels van een boom en het schors. Drie jaar lang drinken ze uit dezelfde boom het vergiftigd sap waar gif inzit. De sappen in de Urushi boom veroorzaken dat de monniken gaan kotsen en dit veroorzaakt natuurlijk een snel verlies van alle andere lichaamssappen. Daarbij voeren ze nog wat verdere rituelen uit waardoor ze al hun lichaamsvet langzamerhand kwijt raken.
Een zelf gemummificeerde monnik sluit zichzelf op in een stenen grafkist. Het is net een sardientje wat zichzelf weer wil conserveren. Daar gaat hij in de lotuspositie liggen, een soort kleermakerszit. Het lichaam wordt scheef gebogen zodat de ledematen de grond raken en een gelijkbenige driehoek vormen en zo ontstaat er een lege ruimte ertussen in. Het hoofd wordt tussen de gevouwen handen en de grond vastgezet en de benen worden in lotuspositie naar boven gebracht.
De enige connectie met de buitenwereld in die kist is een luchtpijp en een bel. Elke dag maakt hij geluid met de bel om de buitenwereld te laten weten dat hij nog steeds leeft. Als de bel niet meer te horen is op een dag wordt het luchtpijpje verwijderd en de tombe afgesloten.
Kijk, hier is een Japanse meneer die zichzelf gemummificeerd heeft:
 |
|
|
| Hettiszo |
[Jul. 16th, 2020|11:20 am] |
*Volgens de bijbel moeten we elke keer dat we iets seksueel verkeerds doen twee duiven offeren.
*Sonja Bakker mag verhongeren van vele dieetvolgende personen.
*Soms hebben vrouwen onder hun tepel, nog een extra tepel zitten.
*Boksers komen klaar via hun vuisten.
*Printers beginnen uit zichzelf afdrukken van jonge kindjes te spugen. Zo worden er veel mensen ten onrechte beschuldigd van kinderporno.
*Valsspelen kan bij kaarten en bij musici.
*Als er twee harten in me zitten snijd ik er een uit.
*Jonge ouders vergeten hun kinderen, door MMORPG's te spelen.
*Ik heb bijna een geheime tattoo onder op mijn voet.
*Ben betrokken geweest bij de ontwikkeling van de nucleaire aanval in Second Life.
*Zelfmoord plegen als kunstvorm is te ver gaan, naar mijn mening. |
|
|
| conversatie: paradoxotaurus |
[Dec. 10th, 2019|11:16 am] |
R: 'Net over mythische dieren gelezen. Vooral over de paradoxotaurus, een dino die alleen bestaat als je er niet in gelooft. Als je er wel in gelooft kun je 'm niet zien.'
S: 'Hoe ziet hij eruit dan?'
R: 'Niemand weet precies hoe hij eruit ziet.'
S: 'Ik snap het niet.'
R: 'Nou, het is precies andersom. vandaar de naam paradoxotaurus.' |
|
|
| Duurste koffie ter wereld |
[Jul. 10th, 2019|11:09 am] |
De duurste koffie wordt gemaakt van de uitwerpselen van de palmroller of koffierat. Het is de duurste koffiesoort ter wereld en wordt Kopi luwak genoemd, dit wordt gemaakt van koffiebonen die door de de luwak zijn uitgepoept na het eten van koffiebessen.
Doe maar duur. |
|
|
| Inktvis voeren aan paarden |
[Feb. 22nd, 2015|11:40 am] |
Wie heeft er vannacht mijn desktopachtergrond aangepast? Het kan goed zijn dat ik het zelf geweest ben, al zou ik niet zo snel voor een onderwaterdier met tentakels kiezen. Ik dacht dat ik mijn PC uitgezet had en mijn cookies gedumpt.
Ik klik met mijn linkerhand om de browser te openen en roer met de vinger van mijn rechterhand de melk door de kruidenthee. De drank geeft geen hete stoom af, want de theepot staat hier nog van gisteren. Daarom verbrand ik mijn mijn rechtervinger ook niet. Het maakt niet uit, koude thee word ik wakkerder van dan de warmte van een willekeurige Pickwick. Dit is heel wat anders dan ijsthee. Ach, wat zal 't ook, het drinkt lekker weg. Ik neem nog een slok en open een van mijn vele mailboxen om te kijken of ik nog vrienden heb.
In mijn box weer niets, behalve de gebruikelijke dosis SPAM. Happiness is only one click away! Over hoe ik bepaalde lichaamsdelen kan uitrekken door een techniek om ze groter te laten lijken, over Lolita Goths die me willen misbruiken, over een digitaal casino waar ik een fortuin ga verdienen, over een Zweedse penispomp die me persoonlijk mailt over hoeveel genot hij me welniet kan bieden. Wat heb ik eraan? Dat vraag ik mezelf af, al klinken die Goths wel verleidelijk. Omdat ik totaal geen sociaal leven heb, beantwoord ik deze mailtjes instinctief, hopend op wederzijds contact.
Ik zet mijn spam-filter op 'Hoog' zodat er niets meer doorheen kan komen. Een paar klikken verder scroll ik naar een livebroadcast van Annie Nightingale, omdat John Peel nog niet zolang geleden overleden is. Ik verwijder hem gelijk maar uit mijn overvolle Favorites lijst. Annie doet het ook wel goed hoor, als ze niet teveel tussen de beats doorblaat. Niet dat ze een schapenstem heeft, onder muziek zit ik niet te wachten op iemand die nummers aankondigd. Ik wil gewoon, alleen muziek. Zonder de posters, zonder het imago. Zonder die afleidende heupbewegingen.
Perhaps it's possible that John can form some kind of nightmarish career out of his enthusiasm for unlistenable records and his delight in writing long and facetious essays.
Annie is niet zo geboren, van het ene weekend op het andere weekend vond ze zichzelf opnieuw uit en ging 's nachts 'The Chill Out Zone' presenteren, wat natuurlijk klinkt als een niveauloze titel die door de crew van TMF bedacht is. Breakbeat kwam in de dancescene opzetten, onder de monotome bassdrums en tegensporige hithatpatronen brachten de donkere hiphopmensen junglebreaks in de house en spreidde alles uitelkaar. Goldie kwam met Timeless. Hij samplede van gospel muziek en pompte alles op 7-inch vinyl waardoor de pitchbenders de rest van het werk overnamen.
Buffering - Loading - Playing. De thee is ijskoud, maar ik drink haar toch.
Shit zeg, dit klinkt goed. Niet lineaire 4/4 drum pattronen in syncopatie met polyritmes die in congapercussielanden overheersen. De percussie van varkensvellen worden vervangen door electronische hulpmiddelen. Annie begint met een grimmige break van Hybrid, aan het gefluit en gejuich te horen is het een live-set opgenomen in Brighton Beach. Stapels harmonieus gevormde klanklijnen smelten samen met een vieze, vieze, snerpende bassline.
Een pop-up verschijnt? Ik had toch de spam-filter op volle toeren draaien? Tyfuspop-up, een blauwe leeuw staart me aan en trekt zijn een mondhoek van zijn bek omhoog. 'ROOOAAAARRRR - DAT IS DE KRACHT VAN DE POSTB......' Ik klik snel rechtsboven op de X en stuur het pop-upbeest terug naar zijn allesverslindende wormhole waar pratende, blauwe geldleeuwen valuta promoten. De bureaubladachtergrond verschijnt weer met het meerarmige onderwaterbeest erop, ik denk dat het door de pixelzee gezommen is om mij te plagen.
Damn, de thee is op. Het onderste van de kan is zichtbaar. Alleen het doopzakje ligt eenzaam op het schoteltje. Verdomme, ik moet niet zoveel schelden. Ik zoek het niet om nieuwe te gaan zetten, ik wil niets meer. Ik voel hoe mijn vinger in de keel gaat en ik het zaakje weer terug uitspuug in het glas. De substantie geurt een uur in de wind. Het theezakje doop ik in mijn maagvocht, schud met het glas op en neer en breng het zo op smaak. De eerste slok smaakt naar donkere inkt. Zwart vocht van de inktvis, waardoor mijn thee naar maagzuur en vis smaakt.
Ik denk dat het de inkt van gisteren was, waardoor de uitgekotste thee nu zo smaakt. Dit was al de derde keer voordat ik de webcast aanklikte dat ik de vloeibare massa drink. De hoofden en bekken gebruik ik als aas om vissen te vangen, de tentakels frituur ik en de rest smijt ik in de stal met paarden.
Tentakels blijken een perfect paardefokmiddel te zijn, beter dan haver en hooi. Inkvistentakels werden een eeuw terug ontdekt in de maag van een walvis in Antartica. Het dier werd voor onderzoek ingevroren en overgebracht naar het nationale museum, het is koud op Antartica dus invriezen vormde geen groot probleem. Ik kan niet goed zitten op mijn bureaustoel. Door het vele staan de hele dag groeit er weer een staart tussen mijn benen en voel me het levende bewijs van een omgekeerde evolutie. |
|
|
| Candirú!!! |
[Jun. 29th, 2011|12:35 pm] |
Bij andere vissen dringt hij bij de kieuwen naar binnen en zuigt daar het bloed op en volgepropt zwemt hij dan weer weg.
Bij de mens kan dit helaas niet en heeft het beestje zich vastgezet in de urineleider en kan door de doornen niet naar buiten getrokken worden. Pis daarom niet in een Amazonerivier.
Bedankt natuur, nu heb ik weer een naar gevoel in m'n ondermaag. |
|
|
| all ye humans |
[Jun. 28th, 2010|04:03 pm] |
Stop. Niet lachen op een pasfoto, terroristen glimlachen. Electronisch en vaag.
De haakjes van de fotograaf dwingen je niet om je hoekjes omhoog te lichten.
Als iets niet mag, verplicht het je om het juist wel te doen.
Daarom glimlachen je ogen eerlijk in de lens.
Je beseft dat je hoofd niet scheef staat, maar de vloer van de studio.
Het komt niet alleen. Een kaartje uit het niets om het koper wat op te poetsen.
Een teken van leven. Afhankelijk van tijd en effectiviteit van de resonator.
De ventielen trillen na de belasting met vernietigende vingers.
Verwacht geen ring om je vinger. Nog even doorbijten. Doorblazen.
De tijd is bijna om. De tuit ontmoet binnenkort weer de zuurstof via het mondstuk.
Niets is vernieuwend. Net als de tandpasta op de borstel.
Weer dezelfde voorgekookte pepermuntsmaak. Het zoekende hoofd in de spiegel.
Het boek met kunst, over voedsel en de bereiding ervan.
Deel 3. Deel 300. Deel verhalen. Deel films.
Snipper nieuwe onderdelen in de kom. Ook al is het aanbod beperkt.
Ontdek vernieuwende ingredienten, stop met soja en proef met je hart.
Uit de koorts van een ontmoeting, klimt een voortplant omlaag.
Onder de duisternis van de deken uit. Reikend naar de multidimensie.
Sterrenstof vliegt op, gedreven door de windkracht van een vlindervleugel.
De energie blaast een bloem vol zaad leeg en brengt een volgend era op de deurmat.
Die je begroet als de melkman, die alvast sperma meegenomen heeft van een ander soort melkweg.
Paddestoelenhuizen groeien op het eiland. Nederzettingen van zeil.
Buiten de tent kust een neger je lippen. Wat een theater.
De aantrekkingskracht verdwijnt als het natte haar sluikt op de wang.
Voordat het opgeklopte ei droog wordt spring je snel weer van de oever af in een kolkend gezicht.
Nuchter in leer gebonden omhulsel. Prepareert een nucleaire magnetrondans.
Als de kater niet helpt tegen het drankgebrek, helpt het reinigen van radioactieve elementen.
Eet het voedsel en blijf bijten in bittere spot.
Slapeloze experimenten door het kauwen, hallicunaties over afbeeldingen, afbeeldingen over hallicunaties.
Een wereld gaat voor je open, de andere sluit zich samen met de katteogen.
Ik open Urban Explorer, klik op de blauwe E en stap binnen.
In de wereld van stervende tegels en mossige muren. Schiet scheve schilderijen kapot.
Leg het nabewerken uit aan mijn pupillen. Digitaliseer en idealiseer hun smekende ogen.
Een vergeten bassline blijft achter op een feest.
Opgeslokt in vlokken van hoofden, sneeuwstormen uit de speakers.
Oren vol van vakantie en verleden tijden.
Plekken om terug te gaan en een script te schrijven.
Maar eerst surfen en digitaal verhuizen, de ex-cijfers blijven achtervolgen.
Verwarring uit de lucht.
Vrouw tegen Vrouw tegen Vrouw
en Gevoel.
Samen zijn zonder twijfel.
Totdat de wekelijkse complexiteit terugvuurt.
In de vorm van spreivuur van allerlei kleurige kaatsende balletjes.
Schubben vangen uit een wak.
Ontzichtbare vissenhaken kruipen door je wolvenvlees.
Diepvriesmaaltijden in overvloed, zoals ijs met bloed.
Overal en nergens. Behalve warme landen.
Kennis uit een medicijnman, dat is verleden tijd.
Schets de ik en schets de jij. Of doe het over een tijd met klei. |
|
|
| (no subject) |
[Jun. 30th, 2008|03:43 pm] |
Ik vind een tekst in mijn archief en heb geen idee meer waarom ik dit ooit geschreven heb. Daarom lijkt het me wel een geschikt moment om even wat voor mezelf op te helderen en het te gaan analyseren!
wijze uil zweeft naar een stervende hommel - de rups draait achtvormige hoeken op een stoeptegel - dalend tussen de troep en de rommel - zijde over haar heen traditie en regel - de angel popt in een Trojaans paard - als insecten in het dode systeem - vergiftig jezelf en krab de beesten uit je baard - gevangen in de vleugelloze quarantine - Van binnen - trekt de tank een rel aan - kunnen de helers hun gang gaan - ik houd van mijn gepantserde vuist - het verlengstuk in het kruit - gaten in de tijd, happen uit mijn tanden - spuit vloeistof tussen mijn vruchtbare randen - Wat heeft het nu voor nut? - ik word op niveau zeventig geacht om onmogelijke taken uit te voeren door een oude trut - Laat het over aan de dieren die halsbrekende toeren - Kattentongen als koekjes - wij nemen geen blad meer voor de mond
sprieten likken tongen prikken - spinnen tegen benen - lippen verdwenen - aceton helpt - een gereedschap geworden in de handen van een vakman - met linkerhand de lucifers - en rechts de zwaveldamp - gezichten smelten - schaduwkramp - hang je in een strop - herhaal de tekst terwijl ik dans in je laptop.
Ok, ik heb het WEL grondig doorgelezen en een analyse gedaan. Ik begrijp dat het om deze foto gaat:
 |
|
|
| Help! Ik kom er niet meer vanaf. |
[Jun. 28th, 2008|12:03 pm] |
zuurkool <---> koolzuur
waterleiding <---> leidingwater
zaalvoetbal <---> voetbalzaal
sigarettenfilter <---> filtersigaretten
fotostudio <---> studiofoto
tafeltennis <---> tennistafel
kunstschilder <---> schilderkunst
gipsbeen <---> beengips
bijenhoning <---> honingbijen
mondharmonica <---> harmonicamond |
|
|
| STOP |
[Nov. 27th, 2007|12:12 pm] |
Volgens mijn LIVEJOURNAL datum moet ik allang DOOD zijn of met de nieuwe mensen op een WOLK zitten.
Vandaar dat ik STOP met dit volgesmeten ding vol met jaren van tekstflarden die zomaar opkomen.
Ik maak ook een NIEUW profiel aan, waar ik persoonlijke dingen op ga spugen. (en een beetje als een soort reminderdingetje moet gaan functioneren haha) Dat is handiger, want de korte stukjes zijn nu langere verhalen en niet meer geschikt voor dit stuk op internet.
DUS!!!! Vaarwel en tot snel ( ? )
Dan gaan we de kat weer op 't spek binden. 49 |
|
|
| Gezicht van Kinder chocolade is nu man |
[Nov. 24th, 2007|04:34 pm] |
De Duitse jongen wiens wonderlijke glimlach al 32 jaar lang Kinder chocolade doet verkopen, heeft zich eindelijk bekend gemaakt. De nu 42-jarige Guenter Euringer heeft voor al die publiciteit niet meer dan 150 euro verdiend.
In 1973 nam zijn moeder de toen 10-jarige jongen mee naar een fotograaf in München. Zij werkte in een publiciteitsagentschap dat een mooi kindergezicht zocht om een nieuw product te promoten. Moeder en zoon hadden er toen geen idee van dat zijn gezicht meer dan dertig jaar lang het uithangbord van de Kinder chocolade zou worden. Toen hij zijn gezicht op publiciteitspanelen en winkelrekken zag verschijnen, voelde hij zich zeer fier en beter dan andere kinderen. Die pret was snel voorbij, zegt Guenter Euringer. Want toen hij tiener was, vond hij dat brave engelengezichtje zeer vervelend, zeker wanneer zijn leeftijdsgenoten er hem om uitlachten. Maar het ergste was dat de mensen dachten dat de foto hem stinkend rijk had gemaakt en bij hem kwamen aankloppen. Guenter Euringer heeft nu zijn autobiografie gepubliceerd, Het chocoladekind , opdat hij in de toekomst met rust zou worden gelaten.
BELANGRIJK----> Op http://www.dein-gesicht-auf-kinderschokolade.de/ kun je solliciteren!
Succes. |
|
|
| een verhaal |
[Nov. 22nd, 2007|12:17 pm] |
|
Hee, ik lees vrijwel nooit fantasyboeken mede omdat die altijd van die epische titels hebben. Zoals de Cryptische tovenaar in het land van de Roodspinnen of de Drakenlegende van de Kretenzers of iets dergelijks. Ben nu in ‘The Gift’ van Patrick O’ Leary bezig, schijnbaar onder dezelfde genrenaam en ben erg onder de indruk. 
|
|
|
| surgeon Vladimir Demikhov |
[Nov. 20th, 2007|01:57 pm] |
One of the most gruesome experiments to make New Scientist's list was performed by the Soviet surgeon Vladimir Demikhov. In 1954 he unveiled a two-headed dog, created in the lab by grafting the head, shoulders and front legs of a puppy on to the neck of a German shepherd dog. Journalists brought in to examine the creature noted how milk dribbled from the stump of the puppy's head when it attempted to lap milk. Occasionally, the two would fight, with the German shepherd trying to shake the puppy off, and the puppy retaliating by biting back.  |
|
|
| (no subject) |
[May. 23rd, 2007|03:36 pm] |
Zo. Ik nen biet mier heer loorvopig. Ik vind get henoeg geweest. Elke beer ken ik iets aan 't verzinnen, lat dukt gedelijk roed en pan dleur ik het helijk gier neer zodat het lijkt alsof ik er banaf ven. Het pemi-sroducerende-prullenbak-effect. Gu na ik net als mij bijn muziek alles opslaan en er later nog mens eee aan se dlag. Zodat ik over jintig twaar eindelijk bijn moek op de sarkt kan mijten.
Man is ene oog kijwtgaraket door harajtes van ruspen. Uit waarkt bwourt hij letichlijk haercunlliend gif. Er wrdot in een dcninag een ddoe vourw op het maoneilnntet goevnden door hem. Ze is oopkp in de WC geezt en iwengkeikld met kelgrevie dderan. Aan de soynmnept te zein is het prruposesendsiracead wameare ze vol zit, aoslf ze in een nest van dzee besteen is gllveean. Uit haar mnod vlat een porp net als een ulebial. De vdiner dwut dzee incesttiinf in zijn jaazsk, naadt hij de sicrhk van zijn leevn hefet gkreegen en wdort wat nrucdehter. Odenr hem een laag pis en zijn boerk is nat. Hij salat de wdecur dciht en rnet koentsd de WC af. Tihus wsat hij zjin gzehict, tekrt pirosbek uit en gaat saplen met het iede dat het een hicualalntie was. |
|
|
| (no subject) |
[May. 10th, 2007|11:56 am] |
Haha, o ja het is een heel verhaal maar in een paar zinnen samengevat heb ik gister een paar uur in de cel vastgezeten. Ik was op het spoor om een dood beest te fotograferen. NS-kerel (een neger in officieel kostuum) kwam naar me toe en dacht dat ik verward was en zelfmoord wilde plegen. Ik vertelde dat ik deze dooie eend aan het fotograferen was.
Al het treinverkeer door de war geschopt, dus ook mensenlevens hevig aangepast door het eendenkadaver. (misschien wel ongelukken of nieuwe liefdes) Ze belde de politie en moest mee naar het bureau waar ik tot middernacht in de cel gezeten heb. Op de deuren van de cel was heel groot KANKERPOLITIE gekrast.
Uiteindelijk werd ik vrijgelaten zonder boete, omdat er plots een politievrouw mijn celdeur openmaakte die zei: 'Ja, je bent nu weer een vrij man, wij kunnen hier niets mee, de NS moet dit beboeten en zo te zien ben je geen wild persoon.'
Ze wilde mijn hand schudden, maar voordat ik de cel in moest pakte ze m'n spullen af en zelfs mijn riem!! Dus ik liep door het bureau met m'n broek op te houden anders had ik daar in m'n boxersshort vol gaten gestaan. FREEEEDOMMMM!!!! Ik heb de drie foto's van de eend nog, maar niet de moeite waard om te zien, d'r is nog wel een testamentplek vrij voor die foto's.
Ow ja, dat ding in m'n nek is een cyste. Wat het precies inhoud weet ik niet goed. Dinsdag moet ik 's ochtends naar de chirurg die evaluatie en eventuele oorsprong gaat vaststellen in een ziekenhuis. |
|
|
| Zigeunersleutels 13 cm |
[May. 10th, 2007|11:15 am] |
Ik ben naar de huisarts geweest, met de vraag of ik schizofreen was. Het blijkt dat ik volkomen gezond ben. Ik had bijna een hoepel op de grond gegooid en daar een bloederige handdoek in gesmeten. De huisarts raadt me aan om alternatieve wijze te zoeken om met het probleem wat ik niet heb om te gaan. Zalfjes en accupunctuur vind ik niks.
Een halfengels / halfnederlands pratende blinde woonwagenkampvrouw pakt mijn hand en begint te voelen aan hun levenslijnen. Daaruit ontstaat een opsomming, waarin de sleutel van het heelal te vinden is. ------> Opsomming.
Opsomming: Learn square, circle, butterfly, triangle, braid, time, diamond, smell, butter, brick, twist, prophet, superbrick, flower, nail, corkscrew, space, ham, cross, voice, primer, float. ----> Netwerk.
Netwerk: Het web helpt creativiteit en het weven van het leven(slot) -----> Chaskein.
Chaskein: Als het systeem overhit wordt, zal het systeem zichzelf omkeren. -----> Proces.
Proces: In het slot de sleutel van de deur. Het is te lezen in je handen. -----> Combinatie.
Combinatie:
Oranje kat + Groene vogel + Roze bloem + Blauwe vlinder = Sleutel van de deur.
Orange cat - Green bird - Pink flower - Blue butterlfy = Key of door.
Krange oat + Breen gird + Fink plower - Blue butterfly = Dey of koor.
Maria Krange Haren? - The Breen are a species in the science fiction franchise Star Trek. - No direct anagrams for plower found in this word list. - Blauwe botervlieg - Choirday.
Maria is een soort verzonnen fictie die via franchisen op sterren reist - In deze indirecte anagram zitten kilo's woordenlijsten - Groen Flutterby Geel - Koordag.
De heilige maagd verzint haar ruimtereis via een woordenlijst aan groene en gele anagrammen over achteruitvliegende vlinders onder de begeleidende zang van koorknapen.
The holy virgin fakes her spacetravel. She's never been to the colourful green and yellow voices of the reverse travelling flightpaths of butter.
De maagdelijk ruimtereis nept haar met kleuren en stemmen die een grondlaag vormen voor andersom reizende boterhammen.
Een vers bedrog zweeft kleurig door de ontdekte melkweg waar flitspalen voor boterhammen die aan de verkeerde kant van de weg rijden.
Fresh skam. Floating through a road of undiscovered flashpoles. Butter and ham are flying in reverse.
Skam label family release, one fresh copy of undiscovered vinyl flashes in reverse. Buttered pieces of cow floating backwards.
Ik backspin met nieuw vinyl van SKAM in een flits van omgekeerde relatie tussen tijd en ruimte. Het botert als een koe die teruguitzwevende melk in de weg spuit.
While backspinning with new SKAMvinyl I suck flashes of time and space through the floating milk of a cow.
Ik draai me rug om en zuig zwevende melk uit de ruimteweg die ontstaan is door tijd.
Turn around, watch your back. The milkyway is sucking space through time.
Bekijk je rug en zuig plaats en klok via melkachtige paden.
Spijker je rug vast aan de wijzers van de klok en bekijk de ligging van het witte pad.
Nail your backside to the hands of the future and watch a bright path that emerges.
Nagels verschijnen in de achterkant voelen aan als de toekomstige handen op je heldere horloge.
The nails of the prophecy are reversing the hands of your watch.
Watch your nails. The prophecy is looking at the back of your hands.
Bekijk je nagels. De voorspelling leest je handen.
Vuile nagels, sprekende handen.
Nagels aan het kruis, vuile handen.
'Het is niet waar, dat zigeuners de nagels van het kruis van Christus hebben gesmeed. Integendeel.'
'Dat was veel lucratiever en je hoefde geen vuile handen te maken.'
Over beulen, Joden, hoeren, zigeuners en andere zondebokken.
Zonde van mijn tijd dit bezoek. |
|
|
| (no subject) |
[May. 2nd, 2007|02:44 pm] |
Even iets over mijn gezondheid.
Ik heb al jaren een vreemde, ovale, transformerende bult in mijn hals. De laatste twee weken beweegt hij meer dan andere keren en het lijkt alsof hij naar de achterkant van mijn nek aan het reizen is. Om mezelf niet bang te maken heb ik eens op het internet gekeken.
Dit zou het allemaal kunnen zijn:
* Een omhoog geschoten borstbeen.
* De endocriene van de thyroïd is ontstoken.
* Atheroomkyste. (een ophoping van talg in of onder de huid)
* Een abces waarin zich naast de dikke witte atheroombrij ook dunne en meestal erg vies ruikende pus zit.
* Een lipoom. (gezwel van vetweefselcellen)
* Vruchtwater wat is blijven zitten bij de geboorte.
* Sporen van kidnapping door buitenaards bezoek.
* Opgezwollen maligne lymfoom.
* Rochalimaea henselae. (een zoönose die via een krab van een besmette kat als een infectie binnendringt)
* Tumor.
* Verloren tweelingbroer die nu pas besluit om te groeien.
Iemand bekend met dit verschijnsel? Ik heb na drie jaar weer een huisarts, dus heb ik een afspraak gemaakt maandag na het weekend om tien voor negen 's ochtends. Anders word ik dadelijk nog ziek van de bezorgdheid van m'n omgeving. Ok, hij begint een beetje vreemd te worden nu en ik heb er een raar gevoel in.
Ik zal volgende week proberen up te daten. |
|
|
| Ik gok op 7 |
[Apr. 23rd, 2007|12:25 pm] |
Ik tank bij pomp 7 en het bedrag wat ik moet betalen is 77.77 euro. Het voelde aan als een Juli in December.
'Dit is mijn geluksdag, ik ga zo maar eens met de andere helft van m'n maandloon weer naar het casino,' denk ik en onder deze gedachte zie ik de rode zevens al in de slots verschijnen en een signaal aan de ingewanden van de machine doorgeven om winst in muntvorm in mijn schoot te kotsen.
Die ik dan weer opgok.
Onder het pakken van mijn portefeuille merk ik dat op mijn vanochtend aangetrokken jeans vlekken zitten van vorige week. Dat kon maar een ding betekenen, dat dit geen nieuwe broek was en dus de oude aangedaan heb waarin geen geld zit.
Omdat ik zo'n vertrouwelijke blikken werp en een eerlijke glimlach liet zien aan haar, mocht ik thuis geld gaan halen.
Ik stap op mijn Gazelle Orange Limited en zie op de display van mijn fietscomputer:
En nu durf ik niet meer terug te gaan omdat ik zeker weet dat het tankstation vervloekt is. |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
chaoslijm's journal